ZORGASSISTENT
NLOveractieve blaas (OAB)
Plotselinge aandrang die moeilijk te negeren is, zelfs wanneer de blaas niet vol is.
Een overactieve blaas ontstaat wanneer de blaasspier ongewild samentrekt. Het kan op elke leeftijd onder controle worden gehouden en is geen onvermijdelijk onderdeel van het ouder worden.
De symptomen: plotselinge aandrang (plotselinge noodzaak), frequentie (meer dan zeven keer per dag) en 's nachts wakker worden om te plassen. Verborgen factoren kunnen dit in stand houden: geconcentreerde urine door te weinig hydratatie, een asymptomatische urineweginfectie, niet-gediagnosticeerde diabetes of een neurologische aandoening.
Meer informatie
Deze gedetailleerde pagina wordt in het Engels weergegeven terwijl de vertaling wordt voorbereid.
Een blaas die te vroeg samentrekt: dringende, frequente aandrang, soms urineverlies.
Definitie
Een overactieve blaas uit zich in plotselinge, dringende aandrang om te plassen, vaak frequent, overdag en 's nachts, met of zonder urineverlies. De blaasspier trekt samen wanneer de blaas nog niet vol is.
Oorzaken
De oorzaken zijn meervoudig: een neurologische aandoening, veroudering van de blaasspier, een obstructie (prostaat) of geen aanwijsbare oorzaak. Cafeïne, alcohol en obstipatie verergeren de symptomen vaak.
Diagnose
- Driedaags mictiedagboek.
- Urineonderzoek om een infectie uit te sluiten.
- Echografie met bepaling van het urinerestant na mictie; urodynamisch onderzoek indien nodig.
Behandelingen
Eerste stap: blaastraining, bekkenbodemfysiotherapie en het aanpassen van de drankinname. Daarna, indien nodig, medicijnen die de blaas kalmeren. Voor hardnekkige vormen zijn er botulinetoxine-injecties of neuromodulatie. Elke stap wordt in overleg met de arts besloten.
Bij een overactieve blaas kan bij aandrangincontinentie een groot deel van de blaas in één keer leeglopen. Flexi Plus of Maxi absorberend ondergoed absorbeert dit volume snel en neutraliseert geurtjes, onzichtbaar onder normale kleding.
Educatieve inhoud geschreven voor gezinnen en mantelzorgers. Dit vervangt geen consultatie: een arts, een continentieverpleegkundige of een fysiotherapeut stelt de diagnose en kiest de behandeling.